"Δεν είχαμε καν το χρόνο να πακετάρουμε οτιδήποτε όπως καταλαβαίνετε. Ούτε καν ρούχα, τίποτα δεν είχαμε. Απλά βγήκαμε έξω και αρχίσαμε να τρέχουμε προς το λιμάνι. Τα πάντα καίγονταν. Πιο πριν ήμουν σπίτι και παρακολουθούσα ειδήσεις στην τηλεόραση. Μύρισα τη φωτιά. Βγήκα έξω να δω τι συμβαίνει και διαπίστωσα ότι οι φλόγες πλησίαζαν.
Έτρεξα να σώσω τα σκυλιά και τη γάτα μου, φυσικά ενημέρωσα τους γονείς μου. Δεν μπορούσαμε να αναπνεύσουμε, βάλαμε στα πρόσωπά μας ρούχα. Η ταχύτητα της φωτιά όμως παγίδευσε δεκάδες ανθρώπους που τελικά δεν τα κατάφεραν.
Για να σωθώ πήδηξα πάνω από φλόγες και έφτασα στο λιμάνι. Οι πάντες ούρλιαζαν. Είδα άνθρωπο νεκρό. Κάηκαν όλα.
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Την ώρα που οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα σε κάθε γωνιά της Κύπρου και οι οικογένειες συγκεντρώνονται γύρω από τις εκκλησίες ή το γιορτινό τραπέζι, μια άλλη κατηγορία ανθρώπων βιώνει το Άγιο Φως μέσα από τη στολή και την ευθύνη.
